

وقتی صحبت از ساختوساز میشود، بسیاری از افراد تمرکز خود را روی مصالحی مثل آجر، بتن یا فولاد میگذارند، اما یک عنصر کلیدی که اغلب دستکم گرفته میشود، ملات است. ملات همان چسب نامرئیای است که همه اجزای یک سازه را کنار هم نگه میدارد. در این میان، زمان خشک شدن ملات نقشی حیاتی در کیفیت، دوام و حتی ایمنی پروژه ایفا میکند. اگر این زمان بهدرستی درک نشود، نتیجه میتواند ترکخوردگی، کاهش مقاومت یا حتی تخریب زودهنگام باشد.
بسیاری از استادکاران با تجربه میدانند که عجله در ادامه مراحل ساخت، قبل از سپری شدن زمان خشک شدن ملات، مثل این است که بخواهی روی زمینی خیس بدوی؛ شاید چند قدم جلو بروی، اما احتمال لغزش بالاست. خشک شدن ملات یک فرآیند تدریجی است که به عوامل متعددی وابسته است و نمیتوان برای همه پروژهها یک نسخه واحد پیچید.
نکته مهم اینجاست که خشک شدن ملات با گیرش آن تفاوت دارد. گیرش بیشتر یک واکنش شیمیایی است، در حالی که خشک شدن به خروج رطوبت اضافی از ملات اشاره دارد. درک درست این تفاوت، اولین قدم برای مدیریت صحیح زمان خشک شدن ملات محسوب میشود. در ادامه این مقاله، قدمبهقدم و با زبانی ساده اما دقیق، تمام آنچه باید درباره این موضوع بدانید را بررسی میکنیم؛ از عوامل محیطی گرفته تا اشتباهات رایج و نکات حرفهای که فقط از دل تجربه بیرون میآیند.
ملات ترکیبی است از مواد چسباننده، سنگدانههای ریز و آب که برای اتصال مصالح ساختمانی به یکدیگر استفاده میشود. شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما همین ترکیب ساده میتواند سرنوشت یک سازه را تعیین کند. شناخت ملات یعنی شناخت پایههای نامرئی ساختمان. بدون ملات مناسب و بدون توجه به زمان خشک شدن ملات، حتی بهترین مصالح هم کارایی واقعی خود را نشان نمیدهند.
ملاتها بسته به نوع کاربرد، ترکیب متفاوتی دارند. ملات سیمانی برای استحکام بالا، ملات آهکی برای انعطافپذیری بیشتر و ملات گچی برای سرعت اجرا استفاده میشود. هرکدام از این ملاتها رفتار متفاوتی در برابر رطوبت، دما و زمان دارند. به همین دلیل، زمان خشک شدن ملات در هر پروژه میتواند کاملاً متفاوت باشد.
اهمیت شناخت ملات زمانی بیشتر مشخص میشود که بدانیم بسیاری از مشکلات ساختمانی، نه از مصالح اصلی، بلکه از ملات نامناسب یا اجرای نادرست آن ناشی میشوند. ترکهای دیوار، لق شدن کاشیها یا حتی نفوذ رطوبت، همگی میتوانند نتیجه بیتوجهی به زمان خشک شدن ملات باشند. درست مثل پختن غذا؛ اگر مواد اولیه عالی باشند اما زمان پخت رعایت نشود، نتیجه مطلوب نخواهد بود.
درک درست از ملات و ویژگیهای آن، به شما کمک میکند تصمیمهای بهتری بگیرید؛ از انتخاب نوع ملات گرفته تا تعیین زمان مناسب برای ادامه کار. این آگاهی نهتنها کیفیت کار را بالا میبرد، بلکه در بلندمدت باعث صرفهجویی در هزینه و زمان نیز میشود.
یکی از رایجترین سوءتفاهمها در کارهای ساختمانی، یکسان دانستن گیرش و خشک شدن است. در حالی که این دو مفهوم کاملاً متفاوتاند و هرکدام نقش خاصی در عملکرد نهایی ملات دارند. گیرش به واکنش شیمیایی بین سیمان و آب اشاره دارد؛ واکنشی که باعث سفت شدن اولیه ملات میشود. اما زمان خشک شدن ملات فرآیندی فیزیکی است که طی آن، رطوبت اضافی از ملات خارج میشود.
گیرش معمولاً در چند ساعت ابتدایی رخ میدهد. در این مرحله ملات دیگر روان نیست و شکل خود را حفظ میکند. اما این به معنی آماده بودن آن برای تحمل بار یا ادامه عملیات ساختمانی نیست. خشک شدن ملات ممکن است چند روز یا حتی چند هفته طول بکشد، بسته به شرایط محیطی و نوع ملات.
تصور کنید کیکی را از فر بیرون آوردهاید. ظاهرش سفت شده، اما داخل آن هنوز داغ و مرطوب است. اگر زود برش بزنید، شکلش خراب میشود. ملات هم دقیقاً همینطور است. اگر قبل از پایان زمان خشک شدن ملات، فشار یا وزن اضافی به آن وارد شود، ساختار داخلیاش آسیب میبیند.
درک این تفاوت به شما کمک میکند برنامهریزی دقیقتری داشته باشید. بسیاری از مشکلات اجرایی دقیقاً از همینجا شروع میشوند؛ جایی که گیرش با خشک شدن اشتباه گرفته میشود. نتیجه؟ ترک، کاهش چسبندگی و افت کیفیت کلی سازه. پس همیشه به یاد داشته باشید: گیرش پایان کار نیست، بلکه آغاز مسیر خشک شدن ملات است.
جهت مشاوره و یا خرید آجر آذرخش کلیک کنید.

وقتی صحبت از زمان خشک شدن ملات میشود، اولین چیزی که باید در نظر گرفت نوع ملات است. همه ملاتها رفتار یکسانی ندارند و دقیقاً مثل آدمها، هرکدام شخصیت خاص خودشان را دارند! بعضیها عجولاند و زود خشک میشوند، بعضیها آرام و صبورند و به زمان بیشتری نیاز دارند. شناخت این تفاوتها کمک میکند تصمیمهای دقیقتری در پروژههای ساختمانی بگیرید.
ملات سیمانی یکی از رایجترین انواع ملات است. این نوع ملات به دلیل واکنش شیمیایی سیمان با آب، مقاومت بالایی ایجاد میکند اما زمان خشک شدن ملات سیمانی معمولاً طولانیتر از ملاتهای گچی است. در شرایط عادی، ممکن است چند روز طول بکشد تا به خشک شدن قابل قبول برسد و حتی تا 28 روز برای رسیدن به مقاومت نهایی زمان نیاز داشته باشد.
در مقابل، ملات گچی سرعت بالایی دارد. زمان خشک شدن ملات گچی بسیار کوتاه است و گاهی در عرض چند ساعت به مرحلهای میرسد که قابل پرداخت یا رنگآمیزی است. همین ویژگی باعث شده این ملات برای نازککاری و فضاهای داخلی محبوب باشد، اما در عین حال، فرصت خطا را هم کمتر میکند.
ملات آهکی داستان متفاوتی دارد. این ملات انعطافپذیرتر است و ترکخوردگی کمتری ایجاد میکند، اما زمان خشک شدن ملات آهکی معمولاً طولانیتر است و به شرایط محیطی وابستگی زیادی دارد. ملاتهای ترکیبی که از سیمان، آهک و ماسه ساخته میشوند، تلاش میکنند تعادلی بین مقاومت و زمان خشک شدن ایجاد کنند.
بهطور خلاصه، انتخاب نوع ملات مستقیماً روی زمان خشک شدن ملات اثر میگذارد و اگر این انتخاب آگاهانه نباشد، ممکن است کل برنامه زمانی پروژه بههم بریزد.
محیطی که ملات در آن اجرا میشود، درست مثل آبوهوا برای رشد یک گیاه است. حتی اگر بهترین ملات را هم انتخاب کنید، شرایط محیطی میتواند زمان خشک شدن ملات را کوتاهتر یا طولانیتر کند. دما، رطوبت و جریان هوا سه عامل اصلی در این ماجرا هستند.
دما شاید مهمترین عامل باشد. در هوای گرم، تبخیر آب سریعتر اتفاق میافتد و در نتیجه زمان خشک شدن ملات کاهش پیدا میکند. اما این سرعت بالا همیشه خوب نیست. خشک شدن بیش از حد سریع میتواند باعث ترکخوردگی سطحی شود. در مقابل، هوای سرد فرآیند خشک شدن را کند میکند و حتی ممکن است واکنشهای شیمیایی ملات سیمانی را مختل کند.
رطوبت هوا هم نقش کلیدی دارد. در محیطهای مرطوب، آب موجود در ملات دیرتر تبخیر میشود و زمان خشک شدن ملات افزایش مییابد. به همین دلیل است که در شهرهای شمالی یا مناطق مرطوب، باید صبر و حوصله بیشتری داشت. جریان هوا نیز مثل یک شمشیر دولبه عمل میکند؛ تهویه مناسب میتواند به خشک شدن یکنواخت کمک کند، اما باد شدید ممکن است سطح ملات را سریع خشک کند و لایههای زیرین را مرطوب نگه دارد.
درک این عوامل محیطی باعث میشود بتوانید شرایط را مدیریت کنید؛ مثلاً با پوشاندن سطح ملات یا کنترل دما و رطوبت، زمان خشک شدن ملات را به شکل بهینهتری تنظیم کنید.
یکی از اشتباهات رایج در کارگاهها، اضافه کردن بیش از حد آب به ملات است. شاید در نگاه اول ملات روانتر و کار با آن راحتتر شود، اما این راحتی کوتاهمدت، بهای سنگینی دارد. نسبت آب به سیمان تأثیر مستقیمی بر زمان خشک شدن ملات و کیفیت نهایی آن دارد.
وقتی آب بیش از اندازه به ملات اضافه میشود، حجم رطوبتی که باید تبخیر شود افزایش پیدا میکند. نتیجه؟ زمان خشک شدن ملات طولانیتر میشود و در نهایت، مقاومت ملات کاهش مییابد. این ملاتها مستعد ترکخوردگی و پوسته شدن هستند. از طرف دیگر، آب خیلی کم هم مشکلساز است؛ ملات بهخوبی عمل نمیآید و گیرش ناقص خواهد بود.
نسبت استاندارد آب به سیمان مثل تنظیم دقیق یک دستور پخت است. اگر اندازهها دقیق باشند، نتیجه مطلوب خواهد بود. این تعادل باعث میشود زمان خشک شدن ملات در محدوده قابل کنترل باقی بماند و ساختار داخلی ملات بهدرستی شکل بگیرد.
استادکاران حرفهای معمولاً با تجربه و حس دست، این نسبت را تنظیم میکنند، اما در پروژههای بزرگ، استفاده از دستورالعملهای استاندارد و آزمایشهای کارگاهی بهترین راه برای مدیریت صحیح زمان خشک شدن ملات است.
جهت مشاوره و یا خرید آجر نسوز کلیک کنید.

ضخامت ملات یکی دیگر از عواملی است که اغلب نادیده گرفته میشود، اما تأثیر قابلتوجهی بر زمان خشک شدن ملات دارد. هرچه لایه ملات ضخیمتر باشد، آب بیشتری در ساختار آن حبس میشود و طبیعتاً خشک شدن زمان بیشتری میطلبد.
در لایههای نازک، تبخیر آب سریعتر انجام میشود و زمان خشک شدن ملات کوتاهتر است. به همین دلیل در نازککاریها معمولاً سرعت پیشرفت کار بالاتر است. اما در دیوارچینی یا کفسازیهای ضخیم، داستان فرق میکند. لایههای زیرین ممکن است برای مدت طولانی مرطوب بمانند، حتی اگر سطح ظاهری خشک به نظر برسد.
این موضوع دقیقاً همان جایی است که بسیاری فریب ظاهر را میخورند. خشک بودن سطح به معنی پایان زمان خشک شدن ملات نیست. اگر قبل از خشک شدن کامل لایههای زیرین، بار یا پوشش نهایی اجرا شود، مشکلاتی مثل نشست، ترک یا جداشدگی به وجود میآید.
بهترین راهکار، اجرای ملات در ضخامتهای استاندارد و صبر کافی بین مراحل کار است. مدیریت ضخامت، در کنار سایر عوامل، نقش مهمی در کنترل زمان خشک شدن ملات و افزایش دوام سازه دارد.
فصل اجرا یکی از آن متغیرهایی است که اگر نادیده گرفته شود، میتواند کل برنامهریزی پروژه را به هم بریزد. زمان خشک شدن ملات در تابستان، زمستان، بهار و پاییز رفتار یکسانی ندارد و هر فصل قواعد خودش را دارد. درست مثل رانندگی؛ نمیشود با همان سرعتی که در جاده خشک میروید، در جاده یخزده هم حرکت کنید.
در فصل تابستان، دمای بالا باعث تبخیر سریع آب ملات میشود. این موضوع در نگاه اول خوب به نظر میرسد، چون زمان خشک شدن ملات کاهش پیدا میکند و کار سریعتر پیش میرود. اما اگر این تبخیر بیش از حد سریع باشد، ملات فرصت واکنش شیمیایی کامل را از دست میدهد. نتیجه؟ ترکهای ریز سطحی و کاهش مقاومت نهایی. به همین دلیل در تابستان معمولاً توصیه میشود ملات کمی مرطوب نگه داشته شود یا در ساعات خنکتر روز اجرا شود.
زمستان کاملاً داستان متفاوتی دارد. سرما میتواند فرآیند گیرش را کند یا حتی متوقف کند. در دماهای بسیار پایین، آب داخل ملات ممکن است یخ بزند و ساختار داخلی آن را تخریب کند. در چنین شرایطی، زمان خشک شدن ملات بهطور چشمگیری افزایش پیدا میکند و گاهی نیاز به تمهیدات خاص مثل پوشش حرارتی یا افزودنیهای ضدیخ دارد.
بهار و پاییز معمولاً بهترین فصلها برای کار با ملات هستند. دمای متعادل و رطوبت نسبی مناسب باعث میشود زمان خشک شدن ملات در حالت ایدهآل قرار بگیرد. با این حال، تغییرات ناگهانی هوا در این فصول هم نباید دستکم گرفته شود.
در دنیای ساختوساز، تجربه مهم است، اما استانداردها چراغ راه هستند. بسیاری از مشکلات اجرایی زمانی به وجود میآیند که دستورالعملهای فنی نادیده گرفته میشوند. استانداردهای ساختمانی، چارچوب مشخصی برای کنترل کیفیت و زمان خشک شدن ملات ارائه میدهند.
در ایران، مقررات ملی ساختمان و آییننامههای مرتبط با بتن و ملات، حداقل زمانهای لازم برای گیرش و خشک شدن را مشخص کردهاند. این استانداردها معمولاً بر اساس نوع ملات، شرایط محیطی و نوع کاربرد تنظیم میشوند. برای مثال، زمان خشک شدن ملات در دیوارچینی با ملات کفسازی متفاوت است و هرکدام الزامات خاص خود را دارند.
استانداردهای بینالمللی مثل ASTM یا EN هم مرجعهای مهمی هستند، بهویژه در پروژههای بزرگ یا صنعتی. این استانداردها تأکید میکنند که قبل از وارد شدن بار سازهای یا اجرای پوشش نهایی، باید زمان خشک شدن ملات بهطور کامل سپری شده باشد.
پیروی از استانداردها شاید در کوتاهمدت کمی زمانبر یا پرهزینه به نظر برسد، اما در بلندمدت باعث کاهش دوبارهکاری، افزایش عمر مفید سازه و آرامش خاطر کارفرما و مجری میشود.
جهت مشاوره و یا خرید آجر نما کلیک کنید.

یکی از بزرگترین دشمنان کیفیت در ساختوساز، عجله است. بسیاری از اشتباهات دقیقاً از همینجا شروع میشوند؛ جایی که زمان خشک شدن ملات دستکم گرفته میشود. تصور اینکه “سطحش خشک شده، پس آماده است” یکی از رایجترین و خطرناکترین باورهاست.
اشتباه دیگر، بیتوجهی به شرایط محیطی است. همان ملات، در دو روز متفاوت، میتواند رفتار کاملاً متفاوتی داشته باشد. نادیده گرفتن دما، رطوبت یا جریان هوا باعث میشود برآورد زمان خشک شدن ملات دقیق نباشد. همچنین استفاده از ملات نامناسب برای یک کاربرد خاص، مشکلساز است. مثلاً استفاده از ملات زودگیر در فضایی که نیاز به زمان بیشتر برای تنظیم دارد.
برخی هم فکر میکنند با افزودن آب بیشتر میتوان کار را راحتتر کرد، بدون اینکه به تأثیر آن بر زمان خشک شدن ملات توجه کنند. این اشتباه، هم زمان خشک شدن را طولانی میکند و هم مقاومت نهایی را کاهش میدهد.
شناخت این خطاهای رایج و پرهیز از آنها، یک قدم بزرگ به سمت اجرای حرفهای و باکیفیت است.
گاهی اوقات، بهترین راه تشخیص وضعیت ملات، ابزارهای پیچیده آزمایشگاهی نیست، بلکه روشهای ساده و کارگاهی است. برای بررسی زمان خشک شدن ملات، چند روش عملی وجود دارد که سالهاست توسط استادکاران استفاده میشود.
اولین روش، تست لمس است. اگر سطح ملات با لمس دست، سرد و مرطوب نباشد، یعنی مرحلهای از خشک شدن طی شده است. البته این روش فقط وضعیت سطح را نشان میدهد و نباید بهتنهایی ملاک قرار گیرد. روش دوم، تست ضربه ملایم است. با یک ابزار سبک، ضربه کوچکی به سطح وارد میشود؛ صدای توخالی یا پوسته شدن نشانه خشک نشدن کامل ملات است.
روش سوم، تست زمان است. یعنی بر اساس نوع ملات و شرایط محیطی، زمان استاندارد صبر میشود. این روش مطمئنترین راه برای اطمینان از پایان زمان خشک شدن ملات است، بهخصوص در پروژههای حساس.
ترکیب این روشها، دید بهتری به شما میدهد و ریسک خطا را به حداقل میرساند.
در دنیای مدرن ساختوساز، ملات دیگر فقط ترکیب ساده سیمان، ماسه و آب نیست. افزودنیها مثل ادویههایی هستند که میتوانند رفتار ملات را کاملاً تغییر دهند. یکی از مهمترین اثرات این مواد، تغییر در زمان خشک شدن ملات است. شناخت درست افزودنیها به شما این امکان را میدهد که ملات را دقیقاً متناسب با شرایط پروژه تنظیم کنید.
افزودنیهای زودگیر معمولاً برای پروژههایی استفاده میشوند که محدودیت زمانی دارند یا در هوای سرد اجرا میشوند. این مواد باعث میشوند واکنشهای شیمیایی سریعتر انجام شود و زمان خشک شدن ملات کاهش پیدا کند. البته استفاده بیرویه از زودگیرها میتواند باعث افت مقاومت یا ترکخوردگی شود، بنابراین باید با دقت و طبق دستورالعمل مصرف شوند.
در مقابل، دیرگیرکنندهها برای شرایطی مناسباند که نیاز به زمان بیشتر برای کار با ملات وجود دارد؛ مثلاً در هوای گرم یا پروژههای بزرگ که سرعت اجرا بالا است. این افزودنیها زمان خشک شدن ملات را افزایش میدهند و فرصت کافی برای تنظیم و پرداخت فراهم میکنند.
افزودنیهای دیگر مثل روانکنندهها یا ضدیخها هم بهطور غیرمستقیم بر زمان خشک شدن ملات اثر میگذارند. روانکنندهها با کاهش نیاز به آب، به خشک شدن یکنواختتر کمک میکنند. ضدیخها هم در هوای سرد مانع از یخزدگی آب ملات میشوند. استفاده هوشمندانه از این مواد میتواند کیفیت نهایی را به شکل چشمگیری افزایش دهد.
دیوارچینی یکی از رایجترین کاربردهای ملات است و در این بخش، زمانبندی اهمیت ویژهای دارد. زمان خشک شدن ملات در دیوارچینی به نوع مصالح، ضخامت بندها و شرایط محیطی بستگی دارد. آجر، بلوک یا سنگ، هرکدام رفتار متفاوتی با ملات دارند.
در دیوارچینی آجری، بندهای ملات معمولاً نازک هستند و این موضوع باعث میشود زمان خشک شدن ملات نسبتاً کوتاهتر باشد. با این حال، اگر آجرها بیش از حد خشک باشند، آب ملات را جذب میکنند و فرآیند گیرش دچار اختلال میشود. مرطوب کردن آجر قبل از اجرا، راهکاری ساده اما مؤثر است.
در دیوارچینی با بلوکهای سیمانی، ضخامت بندها بیشتر است و بلوکها جذب آب کمتری دارند. در نتیجه، زمان خشک شدن ملات ممکن است طولانیتر شود. در این حالت، صبر کافی قبل از اجرای نازککاری یا بارگذاری اهمیت زیادی دارد.
دیوارچینی سنگی معمولاً زمان بیشتری برای خشک شدن ملات نیاز دارد، چون ضخامت ملات بیشتر است و سنگها سطح نامنظمتری دارند. در همه این موارد، رعایت زمان خشک شدن ملات باعث میشود دیوارها مقاومتر، یکنواختتر و بادوامتر باشند.
جهت مشاوره و یا خرید پودر بندکشی آجر کلیک کنید.

کفسازی و نازککاری از آن بخشهایی هستند که کوچکترین بیدقتی در زمانبندی، نتیجه کار را خراب میکند. زمان خشک شدن ملات در این مراحل باید با وسواس بیشتری کنترل شود، چون سطح نهایی مستقیماً در معرض دید و استفاده است.
در کفسازی، ضخامت ملات معمولاً زیاد است و همین موضوع باعث میشود خشک شدن به زمان بیشتری نیاز داشته باشد. اگر قبل از پایان زمان خشک شدن ملات، کاشی یا سرامیک نصب شود، احتمال لق شدن یا ترک خوردن آنها بسیار بالا میرود. به همین دلیل، صبر چندروزه یا حتی چند هفتهای، بسته به شرایط، کاملاً منطقی است.
در نازککاری، لایههای ملات نازکتر هستند و زمان خشک شدن کوتاهتر است. اما همین سرعت بالا میتواند فریبدهنده باشد. رنگآمیزی یا پوشش نهایی قبل از خشک شدن کامل، باعث پوسته شدن یا تغییر رنگ میشود.
بهترین کار این است که هر مرحله فقط زمانی شروع شود که از پایان زمان خشک شدن ملات مرحله قبل مطمئن باشید. این صبر، کیفیت نهایی را تضمین میکند.
مدیریت زمان خشک شدن ملات بیشتر از آنکه یک فرمول ثابت باشد، یک هنر است؛ هنری که از ترکیب دانش، تجربه و دقت به دست میآید. اولین نکته طلایی، برنامهریزی واقعبینانه است. هیچوقت پروژه را بر اساس سریعترین حالت ممکن زمانبندی نکنید.
کنترل شرایط محیطی، مثل دما و رطوبت، تأثیر زیادی دارد. استفاده از پوششهای محافظ، آبپاشی کنترلشده یا تهویه مناسب میتواند زمان خشک شدن ملات را در محدوده ایدهآل نگه دارد. انتخاب نوع ملات و افزودنی مناسب هم نقش کلیدی دارد.
در نهایت، همیشه به ملات زمان بدهید. عجله در ساختوساز، دشمن کیفیت است. وقتی زمان خشک شدن ملات بهدرستی رعایت شود، نتیجه کار سازهای مقاوم، زیبا و ماندگار خواهد بود.
اگر بخواهیم همه چیز را در یک جمله خلاصه کنیم، باید بگوییم که کیفیت نهایی هر سازه، به احترام گذاشتن به زمان خشک شدن ملات گره خورده است. از انتخاب نوع ملات گرفته تا شرایط محیطی، ضخامت اجرا و حتی فصل سال، همگی در این فرآیند نقش دارند. درک تفاوت بین گیرش و خشک شدن، پرهیز از اشتباهات رایج و استفاده هوشمندانه از افزودنیها، همگی به شما کمک میکنند نتیجهای حرفهای و ماندگار به دست آورید.
ملات شاید ساده به نظر برسد، اما رفتار آن پیچیدهتر از چیزی است که فکر میکنیم. وقتی به آن زمان کافی بدهیم، دقیقاً همان کاری را میکند که از آن انتظار داریم؛ اتصال محکم، دوام بالا و آرامش خیال در سالهای آینده.
معمولاً خشک شدن اولیه چند روز طول میکشد، اما رسیدن به مقاومت نهایی ممکن است تا 28 روز زمان ببرد.
خیر، خشک شدن بیش از حد سریع میتواند باعث ترکخوردگی و کاهش مقاومت شود.
با کنترل دما، رطوبت، نسبت آب به سیمان و استفاده صحیح از افزودنیها.
خیر، سطح ممکن است خشک باشد اما لایههای زیرین هنوز مرطوب باشند.
بهار و پاییز معمولاً شرایط ایدهآلتری برای کنترل زمان خشک شدن ملات دارند.




دیدگاهتان را بنویسید